
Blog 104 // Week 37 // 6 t/m 12 september 2026
Deze week heb ik vakantie van mijn fulltime werkgever. Dat betekent dat ik wat meer tijd heb om met Borduurstudio Motief bezig te zijn dan normaal. Maar vakantie blijft natuurlijk wel vakantie, dus ik doe het ook wat rustiger aan.
Dat geeft wel mooi de gelegenheid om bezig te zijn met dingen waar ik normaal niet altijd aan toe kom. En deze week kon eindelijk ook het ‘geheime’ project uit de vorige blog onthuld worden.
Waarom eigenlijk zo geheimzinnig?
Begin van de week ben ik veel bezig geweest met het nieuwe project. Een verbeterde versie uitborduren en de tweede afbeelding digitaliseren.
Maar waarom eigenlijk zo geheimzinnig?
Eigenlijk wilde ik het als een verrassing houden. Maar aangezien ik nu iedere week beschrijf wat er bij Borduurstudio Motief gebeurt, kan ik dit natuurlijk moeilijk blijven verbergen. Zelf heb ik er ook een hekel aan als je wekenlang wordt verteld over het geheime project…
Nou ja, dan moet ik dat zelf dus ook niet doen.
Het project bestaat uit twaalf schilderijtjes. Twaalf als in: iedere maand één. Per schilderij komt een eigenschap van die maand terug.
Het eerste schilderijtje was na twee proefborduringen goed. De tweede afbeelding heb ik deze week gedigitaliseerd en daarna moest die natuurlijk ook nog geborduurd worden. Pas dan zie je echt goed wat er wel en niet goed is.
Ook het tweede schilderijtje was na twee proefborduringen klaar.

Maar een lapje stof met een borduring is mooi, alleen het is nog geen schilderijtje.
Dus ben ik op zoek gegaan naar een passend lijstje. Mogelijk had ik er één gevonden en die werd deze week geleverd. Inmiddels zitten de eerste twee borduringen in hun lijst en zijn de eerste twee schilderijtjes van de jaarserie dus echt klaar.
Binnenkort komen ze op de website.
Het wordt uiteindelijk een serie van twaalf stuks, maar voordat de gehele serie klaar is, gaat natuurlijk nog wel wat tijd overheen.
Een pet als cadeau
In de vorige blog schreef ik dat ik een voor mij simpele opdracht had gekregen, maar eentje die voor de klant juist heel waardevol kan zijn als cadeau.
Deze week kwam de klant de pet afgeven.
Tijdens het korte gesprek dat we hadden merkte ik dat hij geïnteresseerd was in hoe zoiets nu eigenlijk in zijn werk gaat. Dus heb ik laten zien hoe we de pet zouden gaan borduren, inclusief het inframen en het klaarmaken van de machine voor petten.
Later hebben we nog een paar ontbrekende details rondom de borduring doorgesproken en daarna heb ik het ontwerp aangepast. Alles klaar om de pet te gaan borduren.
Tenminste…
Na de machine ingesteld en gestart te hebben, was na een paar steken al duidelijk dat er iets niet goed zat.
De eerste steken blijf ik altijd even kijken. Ik denk dat dat wel zal veranderen als ik acht machines zou hebben staan, maar goed.
De bruine draad van het borduurwerk werd niet vastgezet. Dat betekent dat de onderdraad niet, of niet goed, meedoet. Dus de machine gestopt en het spoeltje, de bobbin, eruit gehaald.
Leeg kon die niet zijn, want hij was bijna nieuw.
En ja hoor: de draad zat vast.
Blijkbaar was tijdens het smeren van de machine die ochtend de onderdraad twee keer om de bobbin komen te zitten. Daardoor kon de draad niet meer goed afrollen.
Gelukkig was het vrij snel opgelost.
De steken die de machine al had gezet waren alleen niet mooi. Als ik daar vervolgens de naam overheen zou borduren, zou het er niet uitzien. Dus de steken losgehaald en weggeknipt en daarna had ik gelukkig weer bijna een verse pet voor me liggen.
Opnieuw beginnen.
En zeven minuten later was de pet klaar.
De klant kwam hem dezelfde dag weer ophalen en was er erg blij mee. Nu maar hopen dat degene aan wie de pet cadeau wordt gedaan er ook zo over denkt.
Hé, waar zijn de petdozen?
Na het maken van de pet kwam ik erachter dat de dozen voor de petten op waren.
Dat had ik dus niet in de gaten.
Hoewel ik de belangrijkste zaken wel heb opgeschreven en weet hoeveel ik waarvan heb, blijkt er dus nog genoeg te verbeteren aan mijn voorraadbeheer.
Nu het wat rustiger is in het atelier kom ik gelukkig ook aan dat soort taken toe. Dus heb ik de rest van mijn voorraad uitgezocht en geregistreerd.
Ook mijn test- en productiestoffen moesten eraan geloven. Die zaten tot nu toe tijdelijk bij elkaar in één doos. Ook daar wil ik meer overzicht in krijgen, zodat ik weet wat ik daadwerkelijk heb liggen.
Niet het spannendste werk in een borduurstudio, maar ontdekken dat iets op is op het moment dat je het nodig hebt, is ook niet ideaal.
Terug naar de tekentafel

En dan was er nog het sokkenhulpmiddel.
In blog 102 begon dat met een stukje karton en plakband, omdat ik eigenlijk drie handen nodig had om sommige sokken goed in het sokframe te krijgen. Daarna heb ik het kartonnen prototype omgezet naar een 3D-model en daar een exemplaar van geprint.
Deze week heb ik hem eindelijk getest.
Nou ja, getest…
Het model is niet goed en heeft nog wat aanpassingen nodig.
Dus die gaat terug naar de tekentafel.
Dat is natuurlijk precies waarom het eerst een prototype is. Ik weet nu in ieder geval wat er niet goed aan is en kan het model aanpassen voordat de volgende versie uit de printer komt.
Nu ik toch wat meer tijd had, heb ik ook geëxperimenteerd met technieken waar ik op dit moment weinig mee doe. Zoals 3D-puff.
Oneerbiedig gezegd: borduren terwijl er een vulling onder je naald zit.
Het geeft een heel ander effect dan normaal borduurwerk en het was vooral leuk om er weer eens mee bezig te zijn. Of ik het binnenkort ook ergens voor ga gebruiken? Geen idee. Maar soms is gewoon iets proberen ook goed.
Alles moet er wel in passen
Tot slot heb ik deze week ook kritisch naar de inrichting van het atelier gekeken.
Het is natuurlijk een relatief kleine ruimte en alles moet erin passen. De borduurmachine, werkruimte, garen, stoffen, verpakkingsmateriaal, voorraad en alle andere spullen die je blijkbaar in de loop van de tijd verzamelt.
Dat vraagt zo nu en dan om wat creativiteit.
Ik heb daarom een klein plannetje gemaakt om de ruimte wat verder te optimaliseren. Wat daar uiteindelijk van terechtkomt, zal de komende tijd wel blijken.
Zo werd mijn vakantieweek uiteindelijk toch een behoorlijk productieve week, zonder dat ik continu voor klanten aan het werk ben geweest.
De eerste twee schilderijtjes van de jaarserie zijn klaar, een pet heeft zijn nieuwe eigenaar bereikt, de voorraad is weer een stukje beter op orde en ik weet inmiddels vooral hoe het sokkenhulpmiddel níét moet worden.
Ook dat laatste is vooruitgang.
Wil je meer van dit soort blogs lezen? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief en lees elke nieuwe blog als eerste, nieuwsbrieflezers krijgen altijd voorrang 😉.
Nieuwsbrieflezers ontvangen de nieuwe blog al op maandag, drie dagen voordat hij voor iedereen beschikbaar is 😉.
Volg Borduurstudio Motief ook op Facebook, Instagram en BlueSky voor meer inspiratie en nieuwe projecten.
