Deze week geen uitgebreide uitleg over garens, steken of borduurrichting. Nee, deze week even iets anders. Ik kreeg namelijk het verzoek om eens het verhaal áchter een opdracht te vertellen. En eerlijk? Dat vond ik een ontzettend leuk idee. Want achter ieder borduurwerk zit een verhaal. Soms praktisch, soms grappig, soms persoonlijk. Vandaag deel ik er eentje met jullie — natuurlijk zonder privacy te schenden, maar wél met genoeg details om het een boeiend kijkje achter de schermen te maken.
Het begon met een clubje vrienden en een grap
Mijn klant – laten we hem even “M.” noemen – heeft al jarenlang goed contact met een groep studievrienden. In de studententijd gingen ze regelmatig samen op stap: bier, bitterballen en brommers, dat werk. Die vriendschap hield stand, ook na de studententijd, en inmiddels sleutelen ze gezamenlijk aan motoren, rijden ze toertochten, en maken ze nog altijd tijd voor elkaar. Een hecht groepje dus.
Ze noemden zichzelf voor de grap “Het Lamme Handje” (ja, die naam roept vragen op, maar we laten ‘m even voor wat het is). In die tijd hadden ze een heel eenvoudig logo bedacht, het was simpel maar het had sentimentele waarde.
Van grap naar idee
M. dacht op een dag: “Wat als ik dat ouwe logootje eens een beetje opleuk?” Gewoon voor de lol haalde hij het door ChatGPT, niet voor tekst deze keer, maar met een AI-afbeeldingsgenerator. En warempel: het simpele logootje kreeg ineens een stoer, volwassen sausje. Iets waar je wél mee over straat kon zonder dat je mensen uitleg moest geven. Na wat tweaks en fine-tuning was hij tevreden. Maar goed, dan heb je een nieuw logo… en dan?
Van idee naar borduurwerk
Via via kwam M. bij mij uit met de vraag: “Zou jij dit kunnen borduren?” En tja, dat is natuurlijk de leukste soort vraag die ik kan krijgen. Een persoonlijk ontwerp, een goed verhaal erachter, en een creatieve uitdaging — daar ga ik wel op aan.
We hebben wat heen en weer gesproken over het formaat, kleuren, de ondergrond, en of het een patch moest worden of direct op een kledingstuk. Uiteindelijk besloten we tot drie flinke patches, voor op de rug van een motorjack. Geen lullige borstlogo’s van 6 centimeter — nee, dit werd serieus werk. Na wat passen en meten kwam ik uit op een formaat van 19 centimeter breed. Zo’n patch valt op. En dat mocht ook, want dit was iets om trots op te zijn.
De eerste borduurproef
Met het AI-logo als basis maakte ik een eerste ontwerp in borduursoftware. En eerlijk: het zag er gelikt uit. Mooie vormen, goede contrasten. Alleen — borduren is niet hetzelfde als tekenen. Wat op het scherm werkt, werkt niet altijd op stof.
Bij het borduren van de eerste proefversie merkte ik dat het patroon niet lekker liep. Draadbreuken, vreemde vervormingen, en een textuur die te zwaar werd op bepaalde delen. Tijd voor aanpassingen dus. Niet zozeer aan het uiterlijk, maar vooral aan de techniek.
Ik paste onder andere de steekrichtingen aan, gebruikte andere vultechnieken en versimpelde delen die te veel detail bevatten. Minder is soms écht meer, zeker als je met garen werkt.
Fijnslijpen tot het werkt
De tweede proef zag er al beter uit, maar was nog niet perfect. Vooral de weergave van de Westlandse vlag, wit met groene golven, symbool voor het kassendak van het Westland, gaf problemen. De lijnen kwamen niet strak over en de vormen vervaagden tijdens het borduren. Dus: nog een ronde finetunen.
In de derde versie zat het goed. Het borduurpatroon liep vloeiend, de kleuren kwamen goed tot hun recht, en de details bleven leesbaar. En belangrijker: het geheel voelde stevig aan. Dat is essentieel voor een patch die bedoeld is voor een motorjack. Het moet tegen een stootje kunnen, wind en regen trotseren, en er over tien jaar nog steeds goed uitzien.
Het eindresultaat
Toen de drie patches eenmaal af waren, heb ik ze met zorg verpakt en persoonlijk overhandigd. Maar niet zonder zelf nog even tevreden te kijken naar het eindresultaat. Het was zó’n leuke opdracht: creatief, persoonlijk, technisch uitdagend en met een verhaal. M. was ook meer dan tevreden. Hij kon niet wachten om zijn vrienden ermee te verrassen, en ik weet zeker dat dat een moment is geworden waar nog lang over nagepraat wordt — waarschijnlijk onder het genot van een biertje.
Waarom ik dit soort opdrachten zo leuk vind
Als borduurstudio krijg je van alles binnen: bedrijfslogo’s, naamlabels, geboortekadootjes. En hoewel dat allemaal leuk werk is, zijn het juist de persoonlijke projecten met een verhaal die extra voldoening geven. Je maakt iets tastbaars van een herinnering. Iets dat mensen verbindt. En je weet dat jouw werk een rol speelt in een verhaal dat verder leeft, op een jas, een tas, of gewoon op de keukentafel tijdens een reünie.
Dus ja, ik vond dit echt een leuke afwisseling om met jullie te delen. En wie weet — heb jij ook wel een idee of herinnering die je zou willen vastleggen in stof en garen. Dan weet je me te vinden.
Ik hoop dat de blog Het verhaal achter een patch: van grap tot geborduurd meesterwerk interessant was. Wil je de blog eerder ontvangen? Abonneer je dan nu op de nieuwsbrief en krijg op uw eerste bestelling 10% korting. Dan blijf je altijd op de hoogte van de nieuwste producten, acties en blogs. Wil jij ook een leuke patch hebben, neem dan contact op en wie weet maken ik een leuke patch voor je.
Direct iets bestellen in de webshop? Dat kan natuurlijk ook!
Volg ons op de volgende social media kanalen voor de laatste nieuwtjes:
📘 Facebook:
https://www.facebook.com/borduurstudiomotief
🔷 BlueSky:
https://bsky.app/profile/borduurmotief.bsky.social
📸 Instagram:
https://www.instagram.com/bsmotief
Als leuke afsluiter heb ik een time lapse gemaakt, zie hieronder:
