Blog 99: Wanneer is een ontwerp ‘af’? De valkuil van blijven aanpassen

Blog99, Wanneer is een borduurontwerp klaar?

De proefborduring is klaar.

Je bekijkt het resultaat en eigenlijk ziet het er prima uit.

Maar dat ene hoekje…

Misschien kan die steek iets anders. De tekst zou misschien een halve millimeter naar links kunnen. En als je de steekdichtheid daar nou eens een klein beetje aanpast?

Dus terug naar de computer.

Aanpassen. Opnieuw exporteren. Nieuwe proefborduring maken.

En daarna zie je natuurlijk weer iets anders.

Welkom bij misschien wel één van de lastigste onderdelen van zelf borduurontwerpen maken: bepalen wanneer een ontwerp gewoon af is.

Verbeteren is natuurlijk niet verkeerd

Laat ik vooropstellen dat een ontwerp testen en aanpassen belangrijk is.

Wat er op het computerscherm perfect uitziet, hoeft op stof helemaal niet perfect uit te pakken. De stof beweegt, steken trekken aan elkaar en kleine details kunnen verdwijnen.

Daarom maak je een proefborduring.

Je kijkt wat er gebeurt en past het ontwerp waar nodig aan.

Dat hoort bij het proces.

Het probleem ontstaat pas wanneer je na iedere proef iets blijft veranderen, zonder dat je eigenlijk nog kunt uitleggen welk probleem je probeert op te lossen.

De eerste proef vertelt ontzettend veel

Een eerste proefborduring hoeft niet perfect te zijn.

Sterker nog, dat is juist het moment waarop je wilt ontdekken wat er niet goed gaat.

Trekt de stof?

Sluiten vlakken niet netjes op elkaar aan?

Zijn kleine letters slecht leesbaar?

Is ergens te veel of juist te weinig dekking?

Dat zijn duidelijke problemen waarop je gericht kunt reageren.

Je verandert iets met een reden.

Daarna maak je opnieuw een proef en controleer je of die verandering het probleem daadwerkelijk heeft opgelost.

Dat is iets heel anders dan naar een goed resultaat kijken en denken: misschien kan het nóg beter.

Op het scherm kun je eindeloos perfectioneren

Borduursoftware maakt het verleidelijk.

Je kunt enorm inzoomen.

Ineens zie je dat twee steken niet exact gelijk lopen.

Dus verschuif je een puntje.

Nog iets verder inzoomen.

Daar zit ook iets wat misschien mooier kan.

Voor je het weet ben je een half uur bezig met een detail van een halve millimeter dat op het uiteindelijke borduurwerk niemand ooit zal zien.

Een borduurontwerp wordt uiteindelijk niet bekeken op 800 procent zoom.

Het wordt bekeken op een shirt, tas, pet of handdoek.

Daar moet het goed zijn.

Iedere aanpassing kan iets anders veranderen

Dat is een valkuil die makkelijk wordt vergeten.

Je past de steekdichtheid aan om één stukje mooier te krijgen.

Daardoor verandert de spanning in dat gedeelte van het ontwerp.

Vervolgens sluit een ander vlak nét niet meer lekker aan.

Dus dat pas je ook aan.

Daarna moet de onderlaag weer iets anders.

Zo kun je ongemerkt een probleem creëren dat er tijdens de vorige proef helemaal niet was.

Daarom probeer ik aanpassingen zo gericht mogelijk te houden.

Als iets goed is, blijf ik er liever vanaf. En alle wijzigingen kleiner dan 2 a 5mm doe ik eigenlijk niet, tenzij dat echt nodig is. Dat verhelpt al veel.

Niet iedere afwijking is een fout

Borduurwerk bestaat uit draad en stof.

Niet uit pixels.

Dat betekent dat er altijd kleine verschillen zijn.

Twee identieke borduringen kunnen zelfs iets van elkaar verschillen doordat de stof nét anders is ingespannen of de draad zich anders legt.

Dat hoort erbij.

Een lijn die onder een vergrootglas een fractie afwijkt, kan op normale kijkafstand gewoon perfect ogen.

De vraag is daarom niet altijd: kan ik dit nog verbeteren?

Een betere vraag is: is er werkelijk iets mis?

Stel vooraf vast wat je wilt controleren

Een handige manier om eindeloos aanpassen te voorkomen, is vooraf bepalen waarop je tijdens de proef let.

Bijvoorbeeld:

  • Is de tekst goed leesbaar?
  • Zijn de randen netjes?
  • Sluiten de kleuren goed op elkaar aan?
  • Trekt de stof niet?
  • Is de dekking voldoende?

Als die punten goed zijn, heb je een veel duidelijker moment waarop je kunt zeggen: klaar.

Anders blijf je tijdens iedere proef automatisch zoeken naar iets nieuws.

En geloof me, als je lang genoeg zoekt, vind je altijd wel iets.

Tijd hoort ook bij kwaliteit

Dat klinkt misschien zakelijk, maar tijd speelt wel degelijk een rol.

Als je twee uur extra besteedt aan een aanpassing die alleen zichtbaar is wanneer iemand met zijn neus vijf centimeter boven het borduurwerk hangt, moet je jezelf afvragen wat die verbetering werkelijk oplevert.

Dat geldt voor een professionele borduurder, maar eigenlijk net zo goed voor een hobbyborduurder.

Je kunt die twee uur ook gebruiken om iets nieuws te maken.

Of gewoon om daadwerkelijk te borduren.

Perfectie klinkt mooi, maar kan ongemerkt behoorlijk veel tijd opslokken. Waar ik wel veel tijd insteek is het optimaliseren van een ontwerp. Tijd is bij mij ook echt geld. Als ik het ontwerp net iets anders opzet of de kleuren volgorde net iets aanpas dan loopt het ontwerp sneller door de machine dan anders. Ook met de trekcompensatie wil ik soms nog wel iets aanpassen, zodat die cirkel ook echt rond is. Maar dat is een onderwerp voor een andere keer.

Wanneer is het dan wél af?

Daar bestaat natuurlijk geen exacte regel voor.

Voor mij is een ontwerp af wanneer het technisch goed borduurt, er op normale kijkafstand netjes uitziet en eventuele aanpassingen geen duidelijk probleem meer oplossen.

Dat betekent niet dat het theoretisch onmogelijk is om nog iets te veranderen.

Dat kan bijna altijd. Maar veranderen en verbeteren zijn niet hetzelfde.

Op een gegeven moment moet je durven zeggen: dit werkt. Opslaan.

De definitieve versie netjes bewaren.

En vooral niet vijf minuten later tóch nog even dat ene puntje verschuiven.

Tot slot

Een goed borduurontwerp ontstaat zelden in één keer.

Proeven maken, kijken, aanpassen en opnieuw proberen horen erbij.

Maar ook stoppen hoort bij het proces.

Zolang iedere wijziging een duidelijk probleem oplost, ben je bezig met verbeteren.

Wanneer je alleen nog dingen verandert omdat je ergens misschien nog een minuscuul verschil kunt maken, is de kans groot dat het ontwerp eigenlijk al af was.

Misschien is dát wel de moeilijkste laatste stap bij digitaliseren.

Niet nog één keer aanpassen.

Maar tevreden naar de proefborduring kijken en besluiten dat de volgende borduring eindelijk op het echte product mag.


Wil je meer van dit soort blogs lezen? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief en lees elke nieuwe blog als eerste, nieuwsbrieflezers krijgen altijd voorrang 😉.
Als bedankje ontvang je bovendien 10% korting in de webshop of op een borduuropdracht. Volg Borduurstudio Motief ook op Facebook, Instagram en BlueSky voor meer inspiratie en nieuwe projecten.